Nieuwsbrief 25 april 2020

PAROCHIE VAN DE H. MARTINUS te Groningen parochiebrief 25 april 2020


Van de pastoor
Gisteren hebt u de nieuwste brief van onze bisschoppen Bernd van Utrecht en Dirk Jan van Haarlem ontvangen. Die brief hoef ik hier niet dunnetjes over te doen. Wat u daar o.a. in kunt lezen is dat de kerken zich moeten gaan voorbereiden op een weer opengaan van de kerkgebouwen en het houden van vieringen binnen onze 1,5 meter samenleving. Binnen het kerkbestuur hebben we ons daarover al eerder gedachten gemaakt, die we in de komende tijd moeten uitwerken. Hopelijk kunnen in het weekend na Pinksteren (6 en 7 juni) weer diensten worden gehouden. Wij houden u op de hoogte.
Wat voor de meesten van u wel geen verrassing zal zijn is dat de bisschopswijding van mgr. Bernd Wallet, de Aartsbisschop-elect van Utrecht, die voor 21 juni gepland was, op die datum geen doorgang zal kunnen vinden. Deze viering wil een feest voor de hele kerk zijn waarbij zo veel mogelijk mensen kunnen worden betrokken. Grote vieringen kunnen echter voorlopig nog niet plaatsvinden.
Bisschop Bernd zei hierover:
“Ik vind het heel jammer voor onze kerk en voor mezelf, maar het komt natuurlijk niet onverwacht. In deze fase, waarin nog zoveel onzeker is voor zoveel mensen, zijn we met veel andere dingen bezig, en staat ons hoofd niet echt naar het organiseren van een grote feestelijke dienst en alles wat daarbij komt kijken. Daarvoor moeten meer stappen gezet zijn op de weg uit de crisis. Want een wijding is een feest van de hele kerk, er vieren mensen van alle leeftijden mee uit heel Nederland, en er nemen bisschoppen aan deel uit verschillende landen. Dat gaat nu niet en dat wil je nu niet. Het is alleen vreugdevol als de crisis voorbij is.” “We kunnen nu niet zeggen wanneer het wel wordt. Als de regering al niet verder dan drie weken vooruit kan kijken, dan wij ook niet. We houden verschillende opties open, maar het moet kunnen binnen de richtlijnen van het RIVM. Niet in de anderhalvemetersamenleving met passen en meten, maar vrijuit. Ruim en vreugdevol, net als ons geloof!”
Het uitstellen van de bisschopswijding betekent echter niet dat ons bisdom zonder bisschop is. Bisschop Bernd draagt sinds zijn acceptatie van de verkiezing tot aartsbisschop de volledige bestuurlijke verantwoordelijkheid binnen ons bisdom, de landelijke kerk en de internationale bisschoppenconferentie. Met uitzondering van wijdingen en vormsels, die in een anderhalvemetersamenleving sowieso geen doorgang kunnen vinden, vervult hij alle taken die bij zijn ambt horen.
In onze parochie is het een goed gebruik dat om voorbede gevraagd kan worden voor familie en vrienden en voor andere mensen en zaken die iemand aan het hart liggen. Bij de afkondigingen wordt dan altijd afgelezen voor wie voorbede gevraagd is.
Vele maanden hebben we gebeden voor Linda van Dam, dochter van goede vrienden van Hans en Stennie Vermeulen. Deze week sprak ik haar vader en die vertelde mij dat het met zijn dochter gelukkig goed gaat en dat ze vertrouwen in de toekomst hebben. Voorbede werd ook gevraagd voor Frank en Karin van Buren, de ouders van Ineke van Buren. Ineke zou het erg fijn als u haar ouders in uw gebed bij God wilt aanbevelen.
Een gebed voor zieken uit de liturgie van onze kerk: Barmhartige, eeuwige God,
Gij zijt de redding van wie in U geloven.
Verhoor ons gebed voor …
voor wie wij uw Naam aanroepen,
Laat hem/haar gesterkt worden in zijn /haar zwakheid
en in vertrouwen op uw zorg en liefde
leven voor uw Aangezicht.
Door Christus, onze Heer.
Amen.
Ik wens u ondanks dat die dag anders zal zijn dan anders een mooie Koningsdag
en een goede week.
Wietse van der Velde, pastoor
Zondag Jubilate
Een spoor van dood en verderf trekt door de wereld. Het coronavirus maakt niet alleen mensen ziek – soms tot de dood er op volgt – , maar ontwricht ook het leven van gezinnen en doet mensen vereenzamen in verpleeghuizen. De economie kraakt in alle voegen: hier gaan kleine met zorg opgebouwde bedrijven over de kop, daar worden door overheden miljoenen euro’s of dollars in op omvallen staande cruciale bedrijven gepompt. Goed, er zijn wat lichtpuntjes waar te nemen, maar zoals de Duitse bondkanselier Angela Merkel zei, we staan nog maar aan het begin, want de gevolgen van deze pandemie zullen nog jaren van invloed zijn op ons leven.
Ja, als de mensheid momenteel één vijand heeft, dan weten we die wel aan te wijzen. En die vijand lijkt wel het hoogste overwinningsjubellied te hebben, dat alle andere jubelliederen, ook de Paasliederen overstemt.
Veel mensen voelen zich angstig en onzeker, waar ben je nog veilig? Een boek over naoorlogse kerken in Nederland in mijn boekenkast draagt als titel “Een hut om in te schuilen”. Dat vind ik een mooie omschrijving voor een kerkgebouw of het nu een grote indrukwekkende kathedraal is of een romaans kerkje op het Friese of Groningse platteland, een multifunctionele kerkzaal in een nieuwbouwwijk of een lemen bouwsel onder de tropenzon. Het is een plek waar je schuilen kunt, waar je veilig bent in Gods bescherming, waar je vreugde vindt en je het mag uitjubelen. De derde zondag van Pasen heet in onze kerk “Zondag Jubilate”. Die naam is ontleend aan de psalm die bij de intrede van de priester en zijn of haar assistenten in de kerk traditioneel gezongen kan worden:
“Juicht Gode toe, gij ganse aarde, halleluja!
Bezingt de heerlijkheid van zijn Naam, halleluja!
Wijdt aan zijn glorie een loflied.”
En in het vervolg op die woorden buitelen de “halleluja’s” vrolijk voort.
De introïtus Jubilate volgens het Graduale Romanum,
waarop onze Oud-Katholieke versie in het Gezangboek no. 395 is gebaseerd.
Die intochtspsalm is een momentopname van het juichende Godsvolk onderweg, op weg naar het komende Rijk van God. Maar morgen zal er geen intochtsprocessie met witte gewaden en wierook zijn. Moeten we dan maar bij de pakken aan de kant van de weg gaan neerzitten en er het zwijgen toe doen?
Dat moeten we denk ik toch maar niet doen. Wie mij een beetje kent, weet dat ik heel veel waarde hecht aan het kerkgebouw als huis van God èn huis der gemeente, waar die twee elkaar ontmoeten; een hut om in te schuilen, een plaats om van het hemelse Jeruzalem te dromen en om moed voor onderweg op te doen. Maar als het moet kunnen we er ook zonder. We kunnen er zonder omdat God overal te vinden is en zich wil vinden laten, waar mensen Hem zoeken. God wil ons overal met zijn liefde, troost en bemoediging tegemoet komen. Wat er ook gebeurt in ons leven – en ook al kunnen wij dat leven soms als zeer duister ervaren – God wil daarin bij ons zijn, Hij wil voor ons een plek om te schuilen zijn. In psalm 5 staat:
“Vreugde vinden die schuilen bij u;
door de eeuwen heen gaat hun jubel,
want rondom hen is ùw bescherming.”
(zo in de vertaling van Ida Gerhardt en Marie van der Zeyde).
Ook al voelen we ons zonder kerkhuis en zicht- en tastbare kerkgemeenschap op z’n zachtst gezegd ontheemd, toch zijn we niet alleen, wij zijn in God geborgen, rondom ons is zijn bescherming.
Zondag Jubilate is de derde zondag van Pasen. Als christenen mogen we weet hebben van de grote vreugde van Pasen, dat God met de opstanding van Jezus de macht van zonde en dood heeft overwonnen. Ook al kunnen we dat niet samen doen in de Eucharistieviering, toch moeten we op deze zondag – het wekelijkse paasjubileum van de Heer – het jubelen maar niet laten.
Een zingende, jubilerende gemeente ergens op Gods aarde – gevonden op internet.
Op deze zondag Jubilate heeft God vast nog wel ergens plekje waar u wat dat betreft uw hart kunt ophalen.
En daarom zoals de grote kerkvader Augustinus al zei:
“laat ons niet spreken, laat ons niet zwijgen, laat ons jubileren…”
Wietse van der Velde, pastoor
Een gedicht voor de Paastijd
een vroeg droevige zondag morgen
lang geleden al
zo gebeurde dan,
de zon was nog niet opgegaan,
toch is toen het licht voor altijd opgestaan,
Jezus van Nazareth
was niet meer dood
maar leefde
de mensen en God nabij.
het was zo anders,
gelovige ogen konden het zien,
niet om aan te raken,
tussen hen in komen gaan,
op weg uit een gebroken verleden
naar Emmaüs-(morgen met) toekomst,
in brood gebroken
aan woorden te kennen
zo leeft hij
hen en ons nu nog nabij.
en wie aan zijn eigen leven
krampachtig vasthoudt
die verliest het
maar die zijn leven
in deze wereld
durft prijsgeven
zal het voor eeuwig leven
mogen bewaren.
jo12,25
Bert Wirix-Speetjens, bisschop van Haarlem (1946-2008),
Als de dageraad nog donker is.
De ‘thuiscollecte’
U kent allemaal dit zinnetje uit de afkondigingen, de zgn. ‘thuiscollecte’: “De collecte tijdens het offertorium is bestemd voor het mogelijk maken van onze vieringen”… Maar, helaas, we hebben geen vieringen, dus ook geen collecte. En toch gaan veel kosten gewoon door, ook zonder dat de vieringen feitelijk plaatsvinden in de kerk. Het Bisschoppelijk Bureau herinnerde ons, juist vanwege die doorgaande kosten, de inkomsten uit de thuiscollecten daarom niet te vergeten. Terecht natuurlijk. Verschillende parochies hebben verschillende oplossingen. Wij stellen voor om het simpel te houden. En dat is dat u gewoon af en toe een bedrag overmaakt op de bekende bankrekening van de kerk. Rekeningnummer van de parochie is: NL12INGB0003941884 t.n.v. Oud-Katholieke parochie v.d. H. Martinus te Groningen, onder vermelding van ‘thuiscollecte’. Dan weet Christa wat de bestemming is. (Bijkomend voordeel van overmaken is ook nog dat het daarmee aftrekbaar is van de belastingen). PS: Tijdens de wekelijkse internetvieringen uit Amersfoort wordt een collectedoel afgekondigd dat, in de meeste gevallen, overeenkomt met onze collecte bij de uitgang. Ook deze collecte wordt, zoals altijd, van harte aanbevolen. Ab M. secr. a.i.
Contact:
Oud-Katholieke parochie van St. Martinus te Groningen
deservitor (waarnemend pastoor):
can. drs. Wietse van der Velde,
Jan R. Stuutstraat F8,
9663 SE Nieuwe Pekela
tel. O597 221080/06 481 99 493
secretaris a.i.:
dhr. Ab Mollema,
tel. 0512 341 116
Bankrekening parochie: NL12INGB0003941884
t.n.v. Oud-Katholieke parochie v.d. H. Martinus te Groningen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.